GIULIETTO CHIESA

FREE JULIAN ASSANGE

WWIII + S SITE

 

CROATIAN   ENGLISH   GREEK   NEDERLANDS   POLSKI   PORTUGUESE   ROMANIAN  SPANISH  РУССКИЙ

What part will your country play in World War III?

By Larry Romanoff

The true origins of the two World Wars have been deleted from all our history books and replaced with mythology. Neither War was started (or desired) by Germany, but both at the instigation of a group of European Zionist Jews with the stated intent of the total destruction of Germany. The documentation is overwhelming and the evidence undeniable. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)

That history is being repeated today in a mass grooming of the Western world’s people (especially Americans) in preparation for World War IIIwhich I believe is now imminent

READ MORE

 
 

Monday, March 4, 2019

NL -- De nieuwe Arabische NAVO - wie dienen ze? door Margherita Furlan






Resultado de imagem para PICTURES OF Margherita Furlan
door Margherita Furlan

1 Maart 2019

"Iran is de grootste bedreiging in het Midden-Oosten en de confrontatie met de Islamitische Republiek is de sleutel tot het bereiken van vrede in de hele regio". Toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo deze woorden uitsprak in Polen, werd Iran op 13 februari getroffen door een kamikaze-aanval: 42 Pasdaran, gedood in de zuidoostelijke provincies Sistan en Baluchistan. De aanval werd opgeëist door de Soennitische jihadistische groep Jaish al-Adl, die besloot aan te vallen terwijl het land de 40e verjaardag van de islamitische revolutie vierde. Het evenement werd beantwoord door de bijna totale stilte van onze eigen media. "Het is geen toeval dat Iran werd getroffen door terreur op de dag dat het circus in Warschau begonnen was" - getweet door de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zarif - '' vooral wanneer aanhangers van dezelfde terroristen vanuit de straten van Warschau applaudisseren. ''
Voor Zarif bleef de aanwezigheid van de voormalige burgemeester van New York, Rudolph Giuliani, niet onopgemerkt en er werd tegen hem geprotesteerd door de Mojahedin-e Khalqs in de straten van de Poolse hoofdstad, tijdens de "Conferentie voor de stabilisatie van het Midden-Oosten" , georganiseerd door de Verenigde Staten. Het doel ervan was om een verenigd front tegen Iran te creëren. Amerikaanse vicepresident Mike Pence was aanwezig, net als minister Mike Pompeo, en Jared Kushner, senior adviseur voor zaken in het Midden-Oosten en schoonzoon van de bewoner van het Witte Huis. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu kwam als interim-minister van Defensie en Buitenlandse Zaken. Op deze top, die meer dan 50 landen samenbracht, waren er delegaties onder leiding van ministers uit Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Marokko, Oman, Jemen, Jordanië, terwijl Egypte en Tunesië onderministers stuurden. Afgezien van de afwezigen, kan Teheran rekenen op de steun of neutraliteit van Algerije, Libië, Soedan, Libanon, Syrië, Irak, Koeweit en Qatar, evenals die van Turkije, een niet-Arabische soennitische macht.
Gelijktijdig met de Poolse top was de Turkse president Recep Tayyip Erdogan in Sochi met zijn tegenhangers uit Iran en Rusland, Hassan Rohani en Vladimir Poetin, die daar bijeenkwamen voor een nieuwe ontmoeting van de triade van Astana over Syrië. Aan de andere kant accepteren de Verenigde Staten en Israël na de nederlaag van Daesh in Syrië de invloed van de sjiitische rode halve maan en Rusland, die zich nu uitstrekt van het centrum van Mesopotamië naar de Middellandse Zee, niet. Zou het kunnen dat de Top van Warschau niet alleen gericht is tegen Iran, maar ook tegen Putin's Rusland en China?
Laten we in volgorde werken en voor een moment terugkeren naar Warschau. Het is geen toeval dat de Verenigde Staten deze locatie kozen - in het noorden en tegelijkertijd in het oosten - om te praten over het Midden-Oosten. Washington heeft inderdaad Warschau beloofd dat het het aantal troepen uit "Fort Trump" zal verhogen om het aangekondigde gevaar van een Russische invasie tegen te gaan (in werkelijkheid alleen aangekondigd door het krachtige communicatieapparaat van de NAVO). Er is één voorwaarde: de Poolse overheid moet de contracten die ze al met het Chinese bedrijf Huawei heeft gesloten, annuleren voor de ontwikkeling van het 5G-netwerk. Washington weet dat wie de communicatiewet wint de wereld wint. Dus in Warschau, terwijl het voldoet aan de oorlogszuchtige impulsen van Bibi, het versterkt de NAVO langs de grens met Rusland, dat nu is omsingeld, en beschermt zijn inmiddels verouderde hegemonie van het Hemelse Rijk dat oprukt, en Europa opnieuw verdeeld.
Oost-Azië is nu de nummer 1 bedreiging voor Washington, maar de investeringen rond de nieuwe Zijderoute zijn wijdverbreid in Brussel, dat te midden van een economische en institutionele crisis niet bereid is de handel met Iran te onderbreken. Belangrijk in Warschau was de afwezigheid van de hoge vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid van de EU, Federica Mogherini, die momenteel werkt aan een nieuw financieel mechanisme dat Amerikaanse sancties tegen Teheran omzeilt. Italië is weliswaar vrijgesteld van VS-sancties, maar heeft al aankopen van Iraanse olie bevroren (misschien met aanhoudende hoop in de oliebronnen van Libië) en onmiddellijk gereageerd op de oproep van de VS door minister van Buitenlandse Zaken Enzo Moavero Milanesi naar Warschau te sturen.
Van de Europese landen was, naast Italië, was alleen het Verenigd Koninkrijk aanwezig, die minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt stuurde, die de geur van een 'harde Brexit' met zich meenam. Andere Europese landen waren aanwezig, maar met minder prominente delegaties. Aan de andere kant, dezelfde Israëlische militaire geheime diensten - merkt de Washington Post op, die ook wijst op een verder verschil van aanpak binnen het Amerikaanse establishment - onthulde op 13 februari dat Iran "de overeenkomst over kernenergie niet heeft geschonden", bevestigend wat enkele dagen eerder was verklaard door de Amerikaanse inlichtingendienst.


Daarom lijkt het erop dat deze keer de zeer efficiënte Israëlische inlichtingendiensten oponthoud hebben met het verstrekken van informatie aan Netanyahu die impulsief tweete: "Wat belangrijk is in deze ontmoeting - en het is geen geheim, omdat er veel zijn - is dat dit een open ontmoeting is met vertegenwoordigers van de belangrijkste Arabische landen, die samen met Israël zitten om het gemeenschappelijk belang te bevorderen: onze oorlog tegen Iran. " Maar toen kwam iemand tussenbeide om Bibi's krampachtige waanzin en zijn tweet te kalmeren, en dus met dezelfde snelheid waarmee het werd gepubliceerd, verdween het in de duistere onderwereld van het wereldwijde web. In zijn toespraak in Warschau beperkte de Israëlische premier zich dus tot het praten over de noodzaak om "Iran te bestrijden", onder meer resulterend in de aanstaande opening van diplomatieke betrekkingen door verschillende Arabische landen, waaronder Jemen, Oman en Bahrein. Het Tcefoah-plan van Jared Kushner, dat twee jaar in de wacht is gezet, is bijna onopgemerkt gebleven: de eens verdeelde Palestijnse kwestie is bijna irrelevant geworden.
Vanuit Warschau, ooit bekend vanwege de militaire alliantie tussen de voormalige Sovjetbloklanden, lijken de eerste stappen van de nieuwe Arabische NAVO tegen Iran vooruit te gaan. Het plan, bekend als de Strategische Alliantie voor het Midden-Oosten (MESA), zou zich moeten richten op de zwaargewichten van de Golf, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. De oprichting van een regionaal anti-raketafweerschild, dat de Verenigde Staten en de Golfstaten jarenlang zonder resultaat hebben besproken, zou nu een haalbaar doel zijn. Israël is verantwoordelijk voor het begeleiden van het plan. Wat kunnen we verwachten? Het ergste.
Margherita Furlan is een onafhankelijke journalist, mede-oprichter van pandoratv.it. Gericht op het blootleggen van de leugens en propaganda in het reguliere media nieuws, houdt zij zich in het bijzonder bezig met het Midden-Oosten en de NAVO. Ga voor meer informatie en media-informatie naar http://margheritafurlan.com

UITNODIGING VOOR DE INTERNATIONALE CONVENTIE
VOOR HET ZEVENDE JUBILEUM VAN DE NAVO



Sunday, March 3, 2019

EN -- The new Arab NATO –serving who? by Margherita Furlan




Resultado de imagem para PICTURES OF Margherita Furlan
by Margherita Furlan

March 1, 2019

"Iran is the main threat in the Middle East, and confronting the Islamic Republic is the key to achieving peace in the entire region". As American Secretary of State Mike Pompeo pronounced these words in Poland, on February 13, Iran was hit by a kamikaze attack: 42 Pasdaran dead in the Southeastern provinces of Sistan and Baluchistan. The attack was claimed by the Sunni jihadist group Jaish al-Adl, who decided to hit while the country celebrated the 40th anniversary of the Islamic Revolution. The event was met by the almost total silence of our own media. "It is no coincidence if Iran was hit by terror on the day the Warsaw circus begins'' - tweeted Iranian Foreign Minister Mohammad Javad Zarif - ''especially when supporters of the same terrorists are applauding from the streets of Warsaw.''

To Zarif, the presence of the former mayor of New York, Rudolph Giuliani, did not go unnoticed, and was protested by the Mojahedin-e Khalqs in the streets of the Polish capital, during the "Conference for the Stabilization of the Middle East", organised by the United States. Its stated purpose was to create a united front against Iran. American Vice President Mike Pence was present, as were Secretary of State Mike Pompeo, and Jared Kushner, senior advisor for Middle Eastern affairs and son-in-law of the tenant of the White House. Israeli  Prime Minister Benjamin Netanyahu came as interim Minister of Defense and Foreign Affairs. At this summit, which assembled more than 50 countries, there were delegations led by Ministers from Saudi Arabia, the United Arab Emirates, Bahrain, Morocco, Oman, Yemen, Jordan, while Egypt and Tunisia sent deputy ministers. Leaving the absentees aside, Tehran can count on the support or neutrality of Algeria, Libya, Sudan, Lebanon, Syria, Iraq, Kuwait, and Qatar, as well as that of Turkey, a non-Arab Sunni power.

Coinciding with the Polish summit, Turkish President Recep Tayyip Erdogan was in Sochi with his counterparts from Iran and Russia, Hassan Rohani and Vladimir Putin, who gathered there for a new meeting of the Astana trio concerning Syria. On the other hand, after the defeat of Daesh in Syria, the United States and Israel do not accept the influence of the Shia red crescent and Russia, which now extends from the heart of Mesopotamia to the Mediterranean. Could it be that the Warsaw Summit is aimed not only at Iran but also against Putin's Russia and China?

Let's work in order, and return for a moment to Warsaw. It is no coincidence that the United States chose this location - in the North and at the same time in the East - to talk about the Middle East. Washington has indeed promised Warsaw that it will increase the number of troops from "Fort Trump" to counter the announced danger of a Russian invasion (in reality announced only by NATO's powerful communication apparatus). There is one condition - the Polish government must cancel the contracts it has already signed with the Chinese company Huawei for the development of the 5G network. Washington knows that whoever wins the communications war wins the world. Thus in Warsaw, while satisfying Bibi's belligerent impulses, it is strengthening NATO along the border with Russia, which is now surrounded, and protects its now obsolete hegemony of the Celestial Empire that advances, and once again divides Europe.

Saturday, March 2, 2019

PT -- A Quem Serve Agora, a Nova NATO Árabe? de Margherita Furlan

Resultado de imagem para PICTURES OF Margherita Furlan
de Margherita Furlan
1 de Março de 2019

"O Irão é a principal ameaça no Médio Oriente e enfrentar a República Islâmica é a chave para alcançar a paz em toda a região". Enquanto o Secretário de Estado americano, Mike Pompeo, pronunciava estas palavras na Polónia, na mesma ocasião, em 13 de Fevereiro, o Irão foi atingido por um ataque kamikaze: 42 militares da Guarda Revolucionária, foram mortos na província sudeste de Sistan e de Baluchistan. A reivindicação proveio do grupo jihadista sunita Jaish al-Adl, que decidiu atacar enquanto o país celebrava o 40º aniversário da Revolução Islâmica. No quase silêncio total da nossa comunicação mediática.
“Não é mera coincidência que o Irão seja atingido pelo terror no dia em que o circo de Varsóvia começa – escreveu num tweet, o Ministro dos Negócios Estranjeiros iraniano, Mohammad Javad Zarif - sobretudo quando os apoiantes desses mesmos terroristas estão a aplaudir, nas ruas de Varsóvia. “A Zarif não passa despercebida a presença do antigo prefeito de Nova York, Rudolph Giuliani, nos protestos do Mujahedin-e Khalq ao longo das ruas da capital polaca, enquanto se desenrolava a “Conferência para a Estabilização do Médio Oriente”, promovida e organizada pelos Estados Unidos. O objectivo da mesma: criar uma frente unida contra o Irão. Estavam presentes o Vice-Presidente Mike Pence, o Secretário de Estado, Mike Pompeo, e o Conselheiro para os Assuntos do Médio Oriente, bem como o genro do inquilino da Casa Branca, Jared Kushner. Em Varsóvia estava também, como Ministro da Defesa e dos Negócios Estrangeiros interino, o Primeiro Ministro de Israel, Benjamin Netanyahu.
Na cimeira, que reuniu mais de 50 países, participaram delegações lideradas pelos Ministros da Arábia Saudita, Emirados Árabes Unidos, Bahrein, Marrocos, Omã, Iémen, Jordânia. Se bem que o Egipto e a Tunísia enviaram Vice-Ministros. Fazendo as contas aos ausentes, Teerão pode contar com o apoio ou com a neutralidade da Argélia, Líbia, Sudão, Líbano, Síria, Iraque, Kuwait, Qatar, bem como da Turquia, potência sunita não-árabe.
Em sincronia com a cimeira polaca, o Presidente turco, Recep Tayyip Erdogan, encontrava-se em Sochi com os seus homólogos do Irão e da Rússia, Hassan Rohani e Vladimir Putin, reunidos para uma nova reunião do trio de Astana, sobre a Síria. Por outro lado, após a derrota do Daesh na Síria, os Estados Unidos e Israel não se resignaram à influência do crescente vermelho xiita e da Rússia, que agora se expande do coração da Mesopotâmia até ao Mediterrâneo. Não será então que a Cimeira de Varsóvia foi dirigida não apenas contra o Irão, mas também contra a Rússia de Putin e contra a China?
Vamos com ordem e voltemos, por um momento, a Varsóvia. Não é por acaso que os Estados Unidos escolheram um local tão a norte e, ao mesmo tempo, tão a leste, para falar sobre o Médio Oriente. De facto, Washington prometeu a Varsóvia, aumentar o número de tropas de “Fort Trump” contra o anunciado (na realidade apenas pela poderosa força de comunicação da NATO) perigo de invasão russa. Com uma condição: que o governo polaco cancele os contratos já assinados, com a empresa chinesa Huawei para o desenvolvimento da rede da 5ª Geração. Washington sabe bem que quem vencer a guerra das comunicações, controla o mundo. Assim, em Varsóvia, enquanto satisfaz os desejos beligerantes de Bibi, fortalece a NATO na fronteira com a Rússia, agora cercada, e protege a sua hegemonia agora em declínio, contra o Império Celeste, que avança e divide, mais uma vez, a Europa.
A Ásia Oriental é agora a principal ameaça para Washington, mas os investimentos que gravitam em torno da nova Rota da Seda fazem inveja a Bruxelas, que, em plena crise económica e institucional, não está nem mesmo disposta a interromper as transacções comerciais com o Irão. Foi significativa, em Varsóvia, a ausência da Alta Representante da Política Externa da UE, Federica Mogherini, que está a trabalhar num novo mecanismo financeiro que contorna as sanções dos Estados Unidos contra Teerão. No entanto, a Itália, embora isenta de sanções USA, já congelou a compra do petróleo iraniano (talvez ainda com esperança nos poços de petróleo da Líbia?), e respondeu, inesperada e imediatamente, ao apelo USA, enviando para Varsóvia o Ministro dos Negócios Estrangeiros, Enzo Moavero Milanesi.
Entre os países europeus, além da Itália, esteve presente com o Ministro dos Negócios Estrangeiros, Jeremy Hunt, entre outros, apenas a Grã-Bretanha, no odor do “Brexit duro”. Outros países europeus decidiram estar lá, mas com delegações de baixo perfil. Por outro lado, os mesmos serviços secretos militares de Israel - aponta o Washington Post que também destaca uma nova lacuna de abordagem, dentro do ‘establishment’ americano – revelam, precisamente em 13 de Fevereiro, que o Irão “não violou o acordo sobre energia nuclear”, confirmando o que foi declarado pelos serviços secretos americanos alguns dias antes.


Parece, portanto, que desta vez os eficientíssimos serviços secretos israelitas se atrasaram a fornecer as informações a Netanyahu que, num impulso, twitou: "O que é importante nesta cimeira - e não é segredo, porque há muitos - é que se trata de uma reunião aberta com representantes dos principais países árabes, que estão sentados juntos com Israel para promover o interesse comum: a guerra contra o Irão.” Mas então alguém interveio para acalmar o frenesi espasmódico de Bibi e o tweet, com a mesma velocidade com que foi publicado, desapareceu no submundo escuro da world wide web. O Primeiro Ministro israelita, no seu discurso em Varsóvia, limitou-se a falar sobre a necessidade de “combater o Irão”, salientando, entre outras coisas, a próxima abertura de relações diplomáticas da parte de diversos países árabes, entre os quais o Iémen, Omã, Bahrain. O plano de Tcefoah, de Jared Kushner, aguardado há dois anos, passou quase despercebido: a questão palestiniana, que antes era divisionista, tornou-se quase irrelevante.
De Varsóvia, outrora conhecida pela aliança militar entre os países do antigo Bloco soviético, agora parecem dar-se os primeiros passos da nova NATO árabe contra o Irão. O plano, conhecido como a Aliança Estratégica do Médio Oriente (MESA), concentrará os pesos pesados do Golfo, da Arábia Saudita e dos Emirados Árabes Unidos. A criação de um escudo antimíssil de defesa regional, que os Estados Unidos e os países do Golfo discutiram durante anos sem resultados, seria agora uma meta alcançável. Israel é responsável pela orientação do plano. O que podemos esperar? O pior.

Margherita Furlan, jornalista independente, co-fundadora de pandoratv.it. Direccionada para a exposição das mentiras e da propaganda das principais notícias da comunicação mediática, lida em particular com as questões do Médio Oriente e da NATO. Para mais informações e perguntas da comunicação mediática, por favor, vá a http://margheritafurlan.com  

CONVITE PARA A
CONVENÇÃO INTERNACIONAL DO
 70º ANIVERSÁRIO DA NATO




Friday, March 1, 2019

A chi serve ora la nuova NATO araba? di Margherita Furlan


Resultado de imagem para PICTURES OF Margherita Furlan
di Margherita Furlan

1 marzo 2019



“L’Iran è la principale minaccia in Medio Oriente e affrontare la Repubblica islamica è la chiave per arrivare alla pace nell’intera regione”. Mentre il segretario di Stato americano, Mike Pompeo, pronunciava queste parole in Polonia, nelle stesse ore, il 13 febbraio scorso, l’Iran veniva colpito da un attentato kamikaze: 42 i pasdaran morti nella provincia sud-orientale del Sistan e Balucistan. La rivendicazione è arrivata dal gruppo jihadista sunnita Jaish al-Adl che ha deciso di colpire mentre il paese celebrava il 40esimo dalla Rivoluzione islamica. Nel silenzio quasi totale dei media nostrani. “Non è una coincidenza che l’Iran venga colpito dal terrore nel giorno in cui inizia il circo di Varsavia - ha scritto in un tweet il ministro degli Esteri iraniano, Mohammad Javad Zarif - soprattutto quando sostenitori degli stessi terroristi applaudono dalle strade di Varsavia.” A Zarif non dev’essere sfuggita la presenza dell’ex sindaco di New York, Rudolph Giuliani, alle proteste dei Mojahedin-e Khalq lungo le vie della capitale polacca, mentre si svolgeva la "Conferenza per la stabilizzazione del Medio Oriente”, voluta e organizzata dagli Stati Uniti. Scopo dichiarato: creare un fronte unito contro l’Iran. Presenti il vice presidente americano Mike Pence, il segretario di Stato, Mike Pompeo, e il consigliere per i temi mediorientali, oltre che genero, dell'inquilino della Casa Bianca, Jared Kushner. A Varsavia c’era anche, in qualità di ministro della Difesa e degli Esteri ad interim, il premier israeliano Benjamin Netanyahu. Al summit, che ha riunito più di 50 Paesi, hanno assistito delegazioni guidate da ministri di Arabia Saudita, Emirati Arabi, Bahrein, Marocco, Oman, Yemen, Giordania. Mentre Egitto e Tunisia hanno inviato dei viceministri. Facendo il conto degli assenti, Teheran può contare sul sostegno o la neutralità di Algeria, Libia, Sudan, Libano, Siria, Iraq, Kuwait, Qatar, oltre che su quello della Turchia, potenza sunnita non araba. In concomitanza con il vertice polacco, il presidente turco Recep Tayyip Erdogan si trovava a Sochi con i suoi omologhi di Iran e Russia, Hassan Rohani e Vladimir Putin, lì riuniti per un nuovo incontro del terzetto di Astana sulla Siria. D’altronde, dopo la sconfitta di Daesh in Siria, Stati Uniti e Israele non si rassegnano all’influenza della mezzaluna rossa sciita e della Russia, che ora si espande dal cuore della Mesopotamia al Mediterraneo. Non sarà allora che il vertice di Varsavia era diretto non solo contro l’Iran ma anche contro la Russia di Putin e contro la Cina?



Andiamo con ordine e ritorniamo per un istante a Varsavia. Non è un caso che gli Stati Uniti abbiano scelto una  location così a nord e al tempo stesso così a est per parlare di Medio Oriente. Washington infatti ha promesso a Varsavia di aumentare il numero delle truppe di ”Fort Trump” contro l’annunciato (in realtà solo dalla potente forza comunicativa della NATO) pericolo d’invasione russa. A una condizione: che il governo polacco annulli i contratti già siglati con la cinese Huawei per lo sviluppo della rete 5G. Washington sa bene che chi vince la guerra delle comunicazioni si prende il mondo. Così a Varsavia, mentre soddisfa i desideri belligeranti di Bibi, rafforza la NATO ai confini con la Russia, oramai accerchiata, protegge la sua oramai caduca egemonia dal celeste impero che avanza, e divide, ancora una volta, l’Europa. L’est asiatico è ora la minaccia numero uno per Washington ma gli investimenti che gravitano attorno alla nuova Via della Seta fanno gola a Bruxelles che, in piena crisi economica, oltre che istituzionale, non è neppure disposta a interrompere gli scambi commerciali con l’Iran. Significativa è stata l'assenza a Varsavia dell'Alto Rappresentante per la Politica Estera dell'Ue, Federica Mogherini, che sta lavorando a un nuovo meccanismo finanziario che aggiri le sanzioni USA contro Teheran. L’Italia, invece, pur esentata dalle sanzioni USA, ha già congelato gli acquisti di petrolio iraniano (forse spera ancora nei pozzi petroliferi della Libia?), e ha supinamente e immediatamente risposto all’appello degli USA inviando a Varsavia il ministro degli Esteri, Enzo Moavero Milanesi. Tra i paesi europei, oltre all'Italia, era presente con il ministro degli Esteri, Jeremy Hunt, solo la Gran Bretagna, tra l’altro in odore di “hard Brexit”. Altri paesi europei hanno deciso di esserci ma con delegazioni di più basso profilo. D’altronde, gli stessi servizi segreti militari israeliani - fa notare il Washington Post che così mette in evidenza anche un ulteriore divario di approccio all’interno dell’establishement americano - rivelano proprio il 13 febbraio che l’Iran “non ha violato l’accordo sul nucleare”, confermando quanto dichiarato dall’intelligence americana alcuni giorni prima.







Parrebbe quindi che questa volta gli efficientissimi servizi d’intelligence israeliani abbiano ritardato a fornire l’informazione a Netanyahu che d’impulso ha twittato: “Ciò che è importante in questo incontro – e non è segreto, perché ce ne sono molti – è che questo è un incontro aperto con i rappresentanti dei principali paesi arabi, che stanno sedendo insieme a Israele per far avanzare l’interesse comune: la guerra all’Iran.” Ma poi qualcuno è intervenuto a calmierare la spasmodica frenesia di Bibi e il tweet, con la stessa velocità con cui era stato pubblicato, è sparito negli oscuri sotterranei del world wide web. Il premier israeliano nel suo intervento a Varsavia si è così limitato a parlare della necessità di “combattere l’Iran”, incassando, tra l’altro, la prossima apertura di relazioni diplomatiche da parte di diversi paesi arabi, tra cui Yemen, Oman, Bahrein. Il piano Tcefoah di Jared Kushner, atteso da due anni, è passato quasi inosservato: la questione palestinese, un tempo divisiva, è diventata quasi irrilevante.



Da Varsavia, nota un tempo per l’alleanza militare tra gli ex paesi del Blocco sovietico, ora parrebbero muoversi i primi passi della nuova NATO araba in chiave anti Iran. Il piano, conosciuto come l’Alleanza Strategica del Medio Oriente (MESA) punterebbe sui pesi massimi del Golfo, l’Arabia Saudita e gli Emirati Arabi Uniti. La creazione di uno scudo regionale di difesa antimissile, che gli Stati Uniti e i paesi del Golfo hanno discusso per anni senza risultati, sarebbe ora un obiettivo raggiungibile. A guidare il piano ci pensa Israele. Cosa possiamo attenderci? Il peggio.

Margherita Furlan is an independent journalist, co founder of pandoratv.it. Focused on exposing the lies and propaganda in mainstream media news, she deals in particular with the Middle East and NATO. For more information and media inquiries please go to http://margheritafurlan.com

EN-- F. William Engdahl -- FULL SPECTRUM DOMINANCE -- INTRODUCTION


F. William Engdahl



INTRODUCTION
Less than two decades ago have passed since than the collapse of the Soviet Union and the end of a decades-long polarized world of two opposing military superpowers. In late 1989 Communist East Germany, the German Democratic Republic as it was known, began to break the barriers of Soviet control and by November of that year the much-hated Berlin Wall was being pulled down stone-by-stone. People danced on the wall in celebration of what they believed would be a new freedom, a paradise of the 'American Way of Life'.
The collapse of the Soviet Union was inevitable by the end of the 1980's.The economy had been literally bled to the bone in order to feed an endless arms race with its arch rival and Cold War opponent, the United States. By late 1989 the Soviet leadership was pragmatic enough to scrap the last vestiges of Marxist ideology and raise the white flag of surrender. 'Free market capitalism' had won over 'state-run socialism.'
The collapse of the Soviet Union brought jubilation everywhere, with the exception of the White House where, initially, President George H. W. Bush reacted with panic. Perhaps he was unsure how the United States would continue to justify its huge arms spending and its massive intelligence apparatus - ranging from the CIA to the NSA to the Defense Intelligence Agency and beyond - without a Soviet foe. George H. W. Bush was a product and a sharper of the Cold War National Security State. His world was one of 'enemy image', espionage, and secrecy, where people often sidestepped the Us Constitution when 'national security’ was involved. In its own peculiar way it was a state within the state, a world every bit as centrally run and controlled as the Soviet Union had been, only with private multinational defense and energy conglomerates and their organizations of coordination in place of the Soviet Politburo. Its military contracts linked every part of the economy of the United States to the future of that permanent war machine.

Maduro decide fechar escritório da petroleira PDVSA em Lisboa e transferi-lo para Moscou


Escultura de uma mão segurando uma bomba de óleo atrás da sede da empresa venezuelana PDVSA em Caracas

Maduro decide fechar escritório da petroleira PDVSA em Lisboa e transferi-lo para Moscou

© AP Photo / Fernando Llano
AMÉRICAS
URL curta

5112
O presidente venezuelano, Nicolás Maduro, ordenou fechamento do escritório da gigante estatal petroleira PDVSA em Lisboa e transferência dele para Moscou, afirmou nesta sexta-feira (1º) a vice-presidente venezuelana, Delcy Rodríguez, durante visita à capital russa.
"O presidente Nicolás Maduro instruiu que o escritório de Petróleos da Venezuela [PDVSA] na Europa, que se encontra em Lisboa, seja mudado e transferido para Moscou para consolidar nossa cooperação", disse Rodríguez durante a coletiva de imprensa junto com o ministro das Relações Exteriores da Rússia, Sergei Lavrov. 
"A Europa não nos dá garantias necessárias, já que o mundo capitalista viola as próprias leis. Eles não são capazes de garantir a segurança de nossos ativos", indicou a vice-presidente.

No início de fevereiro, o Novo Banco de Portugal suspendeu transferênciade verbas do governo venezuelano para bancos no Uruguai.

No dia 28 de janeiro, Washington sancionou a petroleira venezuelana PDVSA, bloqueando US$ 7 bilhões em ativos da empresa. Além disso, segundo o secretário do Tesouro dos EUA, Steven Mnuchin, outros US$ 11 bilhões devem constituir as rendas perdidas nas exportações da empresa em 2019.
Em 2018, após as eleições presidenciais na Venezuela, a União Europeia sancionou vários funcionários venezuelanos por alegadas "violações de direitos humanos". Com o agravamento da situação no país sul-americano, a UE não descartou a possibilidade de novas sanções contra as autoridades de Caracas.

PT -- F. William Engdahl -- FULL SPECTRUM DOMINANCE -- INTRODUÇÃO




F. William Engdahl



Resultado de imagem para pictures of the book Full Spectrum Dominance




INTRODUÇÃO

Passaram menos de dois decénios desde o colapso da União Soviética e o fim de um mundo polarizado durante décadas, por duas superpotências militares opostas. No final de 1989, a Alemanha Comunista de Leste e a República Democrática Alemã, como era conhecida, começaram a romper as barreiras do controlo soviético e, em Novembro daquele ano, o tão odiado Muro de Berlim estava a ser derrubado, pedra por pedra. As pessoas dançavam sobre o muro, celebrando o que acreditavam ser uma nova liberdade, o paraíso da "American Way of Life".

O colapso da União Soviética era inevitável no final da década de 1980. A economia tinha sido literalmente sangrada até ao osso, a fim de alimentar uma corrida armamentista sem fim, com o seu rival máximo e oponente da Guerra Fria, os Estados Unidos. No final de 1989, a liderança soviética era suficientemente pragmática para eliminar os últimos vestígios da ideologia marxista e erguer a bandeira branca da rendição. O “capitalismo do mercado livre” conquistou o "socialismo de Estado.”

O colapso da União Soviética originou júbilo em toda a parte, com excepção da Casa Branca, onde, inicialmente, o Presidente George H. W. Bush reagiu em pânico. Talvez não tivesse a certeza da maneira como os Estados Unidos continuariam a justificar a sua enorme despesa com armamentos e o seu enorme aparato de serviços secretos/inteligência - desde a CIA até a NSA, a Agência de Inteligência de Defesa e outras mais - sem um inimigo soviético. George H.W. Bush era um produto e um perito do National Security State da Guerra Fria. O seu mundo era de ‘imagens inimigas’, espionagem e secretismo, em que as pessoas se esquivavam, frequentemente, da Constituição dos Estados Unidos quando a ‘segurança nacional’ estava envolvida. À sua maneira, era um Estado dentro do Estado, um mundo tão central e controlado quanto a União Soviética, apenas com conglomerados de defesa e energia multinacionais privados e organizações de coordenação, em vez do Politburo soviético. Os seus contratos militares ligavam cada parte da economia dos Estados Unidos ao futuro dessa máquina de guerra permanente.

 Para os segmentos do ‘establishment’ norte-americano, cujo poder cresceu exponencialmente com a expansão da Segurança Nacional do Estado, após a Segunda Guerra Mundial, o fim da Guerra Fria significou a perda da sua razão de existir.
Como o único poder hegemónico restante após o colapso da União Soviética, os Estados Unidos depararam-se com duas maneiras possíveis de lidar com a nova realidade geopolítica russa.

Poderia ter sinalizado cautelosa, mas claramente, a abertura de uma nova era de cooperação política e económica, com o seu antigo adversário da Guerra Fria, fragmentado e economicamente devastado.

O Ocidente, liderado pelos Estados Unidos, poderia ter encorajado a desanuviação mútua do equilíbrio nuclear de terror da Guerra Fria e a conversão da indústria - tanto ocidental como oriental - em empreendimentos civis para reconstruir a infraestrutura civil e restaurar as cidades empobrecidas.

Os Estados Unidos tinham a opção de desmantelar gradualmente a NATO, assim como a Rússia dissolveu o Pacto de Varsóvia, e promover um clima de cooperação económica mútua que poderia transformar a Eurásia numa das zonas económicas mais prósperas e florescentes do mundo.

No entanto, Washington escolheu outro caminho para lidar com o fim da Guerra Fria. O caminho poderia ser compreendido apenas a partir da lógica interna de sua agenda global - uma agenda geopolítica. A única Superpotência que restou escolheu o secretismo, o engano, as mentiras e as guerras para tentar controlar pela força militar, o coração da Eurásia – o seu único rival potencial como região económica.

Mantido em segredo da maioria dos americanos, por George H.W. Bush e pelo seu amigo e protegido de facto, o Presidente democrata Bill Clinton, a realidade foi que para a facção que controlava o Pentágono - a indústria de defesa militar, as suas inúmeras empresas subcontratadas e companhias gigantes de petróleo e serviços ligados ao petróleo, como a Halliburton - a Guerra Fria nunca terminou.

A “nova” Guerra Fria assumiu vários disfarces e tácticas enganosas até 11 de Setembro de 2001. Esses eventos permitiram que um Presidente americano declarasse guerra permanente contra um inimigo que estava em toda parte e em nenhum lugar e que, alegadamente, ameaçava o modo de vida americano, justificando leis que destruíram esse modo de vida, em nome da nova Guerra mundial contra o Terror. Resumindo, Osama bin Laden foi a resposta a uma prece do Pentágono, em Setembro de 2001.

O que poucos sabiam, em grande parte porque a comunicação mediática nacional responsável, recusou dizer-lhes, foi que, desde a queda do Muro de Berlim, em Novembro de 1989, o Pentágono vinha a seguir, passo a passo, uma estratégia militar para dominar o planeta inteiro, um objectivo que nenhuma grande potência anterior jamais alcançara, ou pensou que poderia tentar. Foi designado pelo Pentágono como "Domínio Total do Espectro" e, como o próprio nome indicava, a sua agenda/programa era controlar tudo, em todos os lugares, incluindo no alto mar, na terra, no ar, no espaço e até mesmo no espaço cibernético.

Essa agenda foi seguida ao longo de décadas em escala muito menor, com golpes apoiados pela CIA em países estratégicos como Irão, Guatemala, Brasil, Vietnam, Gana e Congo Belga. Agora, o fim de uma superpotência, a União Soviética, significava que a meta poderia ser, efectivamente, cumprida sem oposição.

Já em 1939, um pequeno círculo de especialistas de elite foi convocado, sob o mais alto sigilo, por uma organização privada de política externa, o Conselho de Relações Exteriores de Nova York. Com fundos generosos da Fundação Rockefeller, o grupo começou a mapear os detalhes de um mundo pós-guerra. De acordo com a sua opinião, uma nova guerra mundial estava prestes a acontecer e, das suas cinzas, apenas um país sairia vitorioso - os Estados Unidos.

A sua tarefa, como alguns dos membros mais tarde descreveram, era estabelecer as bases de um império americano do pós-guerra - mas sem chamá-lo assim. Foi um logro astuto que inicialmente levou grande parte do mundo a acreditar nas alegações americanas de apoio à ‘liberdade e democracia’ em todo o mundo. Em 2003, acontece a invasão do Iraque pela Administração Bush, baseada na afirmação falsa e ilegalmente irrelevante, de que Saddam Hussein possuía armas de destruição em massa, essa mentira estava a esgotar-se.

Qual era a verdadeira agenda das incansáveis guerras do Pentágono? Era, como alguns sugeriram, uma estratégia para controlar as grandes reservas de petróleo numa era futura de escassez? Ou havia uma agenda muito diferente, mais grandiosa, por trás da estratégia dos EUA desde o fim da Guerra Fria?

O teste decisivo para saber se a agenda militar agressiva das duas administrações de Bush era uma extrema aberração da política militar estrangeira americana, ou, pelo contrário, no coração de sua agenda de longo prazo, estava a presidência de Barack Obama.

As indicações iniciais não eram optimistas para aqueles que esperavam a tão desejada mudança. Como presidente, Obama escolheu um amigo íntimo da família Bush de longa data, o antigo Director da CIA e Secretário da Defesa, Robert Gates, para dirigir o Pentágono. Escolheu como chefe do Conselho de Segurança Nacional e Director da National Intelligence/Serviços Secretos Nacionais, militares de carreira de longa data e o seu primeiro acto como Presidente, foi anunciar o empenho em aumentar as tropas no Afeganistão.
F. William Engdahl – Abril, 2009

A seguir: 
CAPÍTULO UM
Guerra na Georgia -- Putin deixa cair uma bomba 
Armas de Agosto e Um Desses Números Engraçados


CONVITE PARA A CONVENÇÃO INTERNACIONAL
DO 70º ANIVERSÁRIO DA NATO


Manifestações

2007 Speech

UKRAINE ON FIRE

Discurso do Presidente da Rússia, Vladimir Putin, na manhã do dia 24 de Fevereiro de 2022

Discurso do Presidente da Rússia, Vladimir Putin, Tradução em português




Presidente da Rússia, Vladimir Putin: Cidadãos da Rússia, Amigos,

Considero ser necessário falar hoje, de novo, sobre os trágicos acontecimentos em Donbass e sobre os aspectos mais importantes de garantir a segurança da Rússia.

Começarei com o que disse no meu discurso de 21 de Fevereiro de 2022. Falei sobre as nossas maiores responsabilidades e preocupações e sobre as ameaças fundamentais que os irresponsáveis políticos ocidentais criaram à Rússia de forma continuada, com rudeza e sem cerimónias, de ano para ano. Refiro-me à expansão da NATO para Leste, que está a aproximar cada vez mais as suas infraestruturas militares da fronteira russa.

É um facto que, durante os últimos 30 anos, temos tentado pacientemente chegar a um acordo com os principais países NATO, relativamente aos princípios de uma segurança igual e indivisível, na Europa. Em resposta às nossas propostas, enfrentámos invariavelmente, ou engano cínico e mentiras, ou tentativas de pressão e de chantagem, enquanto a aliança do Atlântico Norte continuou a expandir-se, apesar dos nossos protestos e preocupações. A sua máquina militar está em movimento e, como disse, aproxima-se da nossa fronteira.

Porque é que isto está a acontecer? De onde veio esta forma insolente de falar que atinge o máximo do seu excepcionalismo, infalibilidade e permissividade? Qual é a explicação para esta atitude de desprezo e desdém pelos nossos interesses e exigências absolutamente legítimas?

Read more

ARRIVING IN CHINA

Ver a imagem de origem

APPEAL


APPEAL TO THE LEADERS OF THE NINE NUCLEAR WEAPONS' STATES

(China, France, India, Israel, North Korea, Pakistan, Russia, the United Kingdom and the United States)

中文 DEUTSCH ENGLISH FRANÇAIS ITALIAN PORTUGUESE RUSSIAN SPANISH ROMÂNA

manlio + maria

MOON OF SHANGHAI site

LR on CORONAVIRUS

LARRY ROMANOFF on CORONAVIRUS

Read more at Moon of Shanghai

World Intellectual Property Day (or Happy Birthday WIPO) - Spruson ...


Moon of Shanghai

L Romanoff

Larry Romanoff,

contributing author

to Cynthia McKinney's new COVID-19 anthology

'When China Sneezes'

When China Sneezes: From the Coronavirus Lockdown to the Global Politico-Economic Crisis

manlio

James Bacque

BYOBLU

irmãos de armas


Subtitled in PT, RO, SP

Click upon CC and choose your language.


manlio

VP




Before the Presidential Address to the Federal Assembly.



The President of Russia delivered
the Address to the Federal Assembly. The ceremony took
place at the Manezh Central Exhibition Hall.


January
15, 2020


vp

President of Russia Vladimir Putin:

Address to the Nation

Address to the Nation.

READ HERE


brics


Imagem

PT -- VLADIMIR PUTIN na Sessão plenária do Fórum Económico Oriental

Excertos da transcrição da sessão plenária do Fórum Económico Oriental

THE PUTIN INTERVIEWS


The Putin Interviews
by Oliver Stone (
FULL VIDEOS) EN/RU/SP/FR/IT/CH


http://tributetoapresident.blogspot.com/2018/07/the-putin-interviews-by-oliver-stone.html




TRIBUTE TO A PRESIDENT


NA PRMEIRA PESSOA

Um auto retrato surpreendentemente sincero do Presidente da Rússia, Vladimir Putin

CONTEÚDO

Prefácio

Personagens Principais em 'Na Primeira Pessoa'

Parte Um: O Filho

Parte Dois: O Estudante

Parte Três: O Estudante Universitário

Parte Quatro: O Jovem especialista

Parte Cinco: O Espia

Parte Seis: O Democrata

Parte Sete: O Burocrata

Parte Oito: O Homem de Família

Parte Nove: O Político

Apêndice: A Rússia na Viragem do Milénio


contaminação nos Açores



Subtitled in EN/PT

Click upon the small wheel at the right side of the video and choose your language.


convegno firenze 2019