EN — LARRY ROMANOFF: Israeli Censorship of the Iran War

  

Israeli Censorship of the Iran War

By Larry Romanoff

 

The Grayzone has geolocated the underground bunker of an important military command and control center nestled within a densely populated Tel Aviv neighborhood. Known as ‘Site 81,’ the U.S.-built facility houses a hyper-secretive intelligence base. Source

 

NORSK -- Manlio Dinucci -- Hva er den virkelige atomtrusselen i Midt-Østen?

Hva er den virkelige atomtrusselen i Midt-Østen?

av Manlio Dinucci

Uttalelsen fra Iran om tilbaketrekking fra atomavtalen 5 + 1 (Joint Comprehensive Action Plan) som svar på attentatet mot general Qassem Soleimani vil ikke bety noe siden USA allerede har kansellert sin deltakelse i den. Det er langt mer bekymringsfullt at Israel har sitt eget reelle atomarsenal, og kan fristes til å bruke det i tilfelle en tilbaketrekking av amerikanske tropper fra Midt-Østen

VOLTAIRE NETWORK | ROMA (ITALIA) | 19 JANVIER 2020 

FRANÇAIS  ITALIANO  ESPAÑOL  PORTUGUÊS  ROMÂNĂ  TÜRKÇE  ENGLISH  NEDERLANDS  DEUTSCH 

Italienske medier melder om: «Iran respekterer ikke atomavtalene» (Il Tempo), «Iran trekker seg fra atomavtalene - et skritt mot atombomben» (Corriere della Sera), «Iran forbereder atombomber - farvel til atomavtalen» (Libero). Etter attentatet mot general Soleimani beordret av president Trump, er dette måten nesten alle mediene har lagt fram Irans beslutning om ikke lenger å godta begrensningene for berikelse av uran planlagt i 2015 av 5 + 1-gruppen (USA, Frankrike , Storbritannia, Russland, Kina, pluss Tyskland).

DE -- Manlio Dinucci -- Was ist die wirkliche nukleare Bedrohung im Nahen Osten?

Was ist die wirkliche nukleare Bedrohung im Nahen Osten?

von Manlio Dinucci

DEUTSCH ENGLISH FRANÇAIS ITALIANO PORTUGUÊS 

ROMÎNA  SPANISH TÜRKÇE

„Der Iran hält sich nicht an die Nuklearabkommen“ (Il Tempo), „Iran zieht sich aus den Nuklearabkommen zurück - ein Schritt in Richtung Atombombe“ (Corriere della Sera), „Iran bereitet Atombomben vor - Abschied vom Atomabkommen“ (Libero). Auf diese Weise haben fast alle Medien die Entscheidung des Iran nach der von Präsident Trump angeordneten Ermordung von General Soleimani dargestellt, die für 2015 geplanten Beschränkungen der Urananreicherung durch die 5+1-Gruppe (USA, Frankreich, Großbritannien, Russland, China und Deutschland) nicht mehr zu akzeptieren.

Diese „informationsorgane“ haben also offensichtlich keinen Zweifel an der Quelle der nuklearen Bedrohung im Nahen Osten. Sie vergessen, dass es Präsident Trump war, der 2018 die USA aus dem Abkommen, das Israel als „die Kapitulation des Westens vor der vom Iran geführten Achse des Bösen“ bezeichnet hatte, zurückgezogen hat. Sie sagen kein Wort darüber, dass es im Nahen Osten nur eine einzige Atommacht gibt - Israel -, die keiner Form der Kontrolle unterworfen ist, weil sie sich nicht an den Atomwaffensperrvertrag hält, der jedoch vom Iran unterzeichnet ist.

Das durch einen dichten Mantel aus Geheimhaltung und Omertà abgeschirmte Arsenal Israels wird auf 80 bis 400 Atomsprengköpfe geschätzt, zuzüglich genügend Plutonium, um Hunderte von weiteren zu bauen. Israel produziert sicherlich auch Tritium, ein radioaktives Gas, mit dem es Atomwaffen der neuen Generation baut. Dazu gehören Minibomben und Neutronenbomben, die, da sie eine minimale radioaktive Verseuchung verursachen, besser für Ziele in der Nähe von Israel geeignet wären. Die israelischen Nuklearsprengköpfe sind bereit für den Abschuss durch ballistische Raketen, die mit der Jericho 3 eine Reichweite von 8.000 bis 9.000 Kilometern haben. Deutschland lieferte an Israel (als Geschenk oder zum Schleuderpreis) vier für den Start von Popeye Turbo Atomraketen modifizierte Dolphin-U-Boote mit einer Reichweite von etwa 1.500 Kilometern. Lautlos und mit der Fähigkeit, eine Woche lang unter Wasser zu bleiben, fahren die Dolphins im östlichen Mittelmeer, im Roten Meer und im Persischen Golf und sind rund um die Uhr für einen Atomangriff einsatzbereit.

Die Vereinigten Staaten, die Israel bereits mehr als 350 F-15 und F-16 Jagdbomber geliefert haben, liefern derzeit mindestens 75 F-35 Jäger aus, die ebenfalls sowohl über konventionelle als auch über nukleare Kapazitäten verfügen. Das erste Geschwader der israelischen F-35 wurde im Dezember 2017 einsatzbereit. Israel Aerospace Industries stellt Tragflächenkomponenten her, die die F-35 für den Radar unsichtbar machen. Mit dieser Technologie, die auch bei den italienischen F-35 angewendet wird, potenziert Israel die Angriffskapazitäten seiner Nuklearstreitkräfte.

Israel, mit 200 Atomwaffen, die permanent auf den Iran gerichtet sind, wie der ehemalige US-Außenminister Colin Powell 2015 [1] angedeutet hat, ist entschlossen, sein Monopol der Bombe im Nahen Osten aufrechtzuerhalten, indem es den Iran daran hindert, ein ziviles Atomprogramm zu entwickeln, das eines Tages den Bau von Atomwaffen ermöglichen könnte, eine Befugnis, die heute Dutzende von Ländern auf der ganzen Welt haben. Im Kreislauf der Urangewinnung gibt es keine klare Grenze zwischen der zivilen und militärischen Nutzung von spaltbarem Material. Um das iranische Nuklearprogramm zu blockieren, ist Israel entschlossen, alle Mittel einzusetzen, die ihm zur Verfügung stehen. Die Ermordung von vier iranischen Atomwissenschaftlern zwischen 2010 und 2012 war höchstwahrscheinlich das Werk des Mossad.

Die israelischen Nuklearstreitkräfte sind im Rahmen des „Individuellen Kooperationsprogramms“ mit Israel, einem Land, das nicht Mitglied des Bündnisses ist, aber eine ständige Mission im Hauptquartier des Bündnisses in Brüssel hat, in das elektronische System der NATO integriert. Nach dem Plan, der bei der Übung Juniper Cobra 2018 getestet wurde, würden die amerikanischen Streitkräfte über Europa (vor allem von italienischen Stützpunkten aus) eintreffen, um Israel in einem Krieg gegen den Iran [2] zu unterstützen, ein Krieg, der mit einem israelischen Angriff auf iranische Nuklearanlagen beginnen könnte, wie er auf dem iranischen Gelände von Osiraq durchgeführt wurde. Die Jerusalem Post [3] bestätigt, dass Israel über nicht-nukleare Anti-Bunker-Bomben verfügt, die insbesondere mit den F-35, die den iranischen Nuklearstandort Fordow treffen können, eingesetzt werden können. Aber der Iran, obwohl er keine Atomwaffen besitzt, verfügt über eine militärische Abwehrkapazität, die Jugoslawien, Irak und Libyen zum Zeitpunkt der Angriffe der USA und der NATO nicht besaßen. In diesem Fall könnte Israel eine Atomwaffe einsetzen, indem er eine Kettenreaktion auslöst, die unvorhersehbare Folgen hat.

il manifesto, 07.Januari 2020

Übersetzung: K.R.

http://www.natoexit.it/en/home-en/
http://www.natoexit.it/

ERKLÄRUNG VON FLORENZ

FÜR EINE INTERNATIONALE NATO-AUSTRITTS-FRONT

DANSK DEUTSCH ENGLISH ESPAÑOL  FRANÇAIS ITALIANO

NEDERLANDS PORTUGUÊS ROMÎNA SLOVENSKÝ SVENSKA

TÜRKÇE РУССКИЙ

Manlio Dinucci

Geograph und Geopolitiker. Seine neuesten Bücher sind Laboratorio di geografia, Zanichelli 2014 ; Diario di viaggio, Zanichelli 2017 ; L’arte della guerra / Annali della strategia Usa/Nato 1990-2016, Zambon 2016, Guerra Nucleare. Il Giorno Prima 2017; Diario di guerra Asterios Editores 2018, Premio internazionale per l'analisi geostrategica assegnato il 7 giugno 2019 dal Club dei giornalisti del Messico, A.C.

NL -- Manlio Dinucci -- Wat is de Echte Nucleaire Dreiging in het Midden-Oosten?

Wat is de Echte Nucleaire Dreiging in het Midden-Oosten?

door: Manlio Dinucci

ENGLISH FRANÇAIS ITALIANO PORTUGUÊS ROMÎNA  SPANISH TÜRKÇE

De aankondiging van Iran dat het zich terugtrekt uit de 5+1 nucleaire overeenkomst (Gemeenschappelijk Alomvattend Actieplan) naar aanleiding van de moord op generaal Qassem Soleimani zal niets betekenen, aangezien de Verenigde Staten hun deelname al hebben geannuleerd. Het is veel zorgwekkender dat Israël zijn eigen echte nucleaire arsenaal heeft en in de verleiding zou kunnen komen dit te gebruiken in geval van een terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit het Midden-Oosten.

« Iran houdt zich niet aan de nucleaire akkoorden " (Il Tempo), " Iran trekt zich terug uit de nucleaire akkoorden - een stap richting de atoombom " (Corriere della Sera), " Iran bereidt atoombommen voor - een vaarwel aan het nucleaire akkoord " (Libero). Dit is de manier waarop bijna alle media het besluit van Iran hebben gepresenteerd, na de moord op generaal Soleimani op bevel van President Trump, om niet langer de beperkingen op de verrijking van uranium te accepteren die in 2015 door de 5+1-groep zijn gepland (Verenigde Staten, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Rusland, China, plus Duitsland).

Deze organen van " informatie " zijn dus duidelijk de bron van de nucleaire dreiging in het Midden-Oosten. Ze vergeten dat het President Trump was die in 2018 de VS uit het akkoord trok, dat Israël had omschreven als "de overgave van het Westen aan de As van het Kwaad, geleid door Iran". Ze zeggen geen woord over het feit dat er in het Midden-Oosten slechts één nucleaire macht is - Israël - die aan geen enkele vorm van controle is onderworpen omdat ze zich niet houdt aan het non-proliferatieverdrag, dat echter wel door Iran is ondertekend.

Het Israëlische - arsenaal, afgeschermd door een dichte mantel van geheimzinnigheid en omertà, wordt geschat op tussen de 80 en 400 kernkoppen, plus voldoende plutonium om honderden andere te bouwen. Israël produceert zeker ook tritium, een radioactief gas waarmee het een nieuwe generatie kernwapens bouwt. Daaronder zijn minikernkoppen en neutronenbommen die, omdat ze een minimale radioactieve besmetting veroorzaken, meer geschikt zouden zijn voor doelen in de buurt van Israël. De Israëlische - kernkoppen zijn klaar voor lancering op ballistische raketten die, met de Jericho 3, een bereik hebben van 8 tot 9.000 kilometer. Duitsland leverde Israël (in de vorm van een geschenk of voor knock-outprijzen) vier voor de lancering van Popeye Turbo-kernraketten aangepaste dolfijnonderzeeërs, met een bereik van ongeveer 1500 kilometer. Stille, en met de capaciteit om een week onder water te blijven, varen de dolfijnen in de oostelijke Middellandse Zee, de Rode Zee en de Perzische Golf, klaar voor een 24-uurs alertheid voor een nucleaire aanval.

De Verenigde Staten, die al meer dan 350 F-15 en F-16 jachtbommenwerpers aan Israël hebben geleverd, leveren momenteel ten minste 75 F-35 gevechtsvliegtuigen, die ook zowel conventionele als nucleaire capaciteit hebben. Het eerste eskader van Israëlische F-35's werd operationeel in december 2017. Israël Aerospace Industries produceert vleugelonderdelen die de F-35's onzichtbaar maken voor de radar. Met deze technologie, die ook zal worden toegepast op de Italiaanse F-35's, versterkt Israël de aanvalscapaciteiten van zijn kernkrachten.

Israël, met 200 kernwapens die permanent gericht zijn op Iran, zoals de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell in 2015 heeft aangegeven [1], is vastbesloten zijn monopolie op de bom in het Midden-Oosten te handhaven door te voorkomen dat Iran een civiel nucleair programma ontwikkelt dat op een dag de bouw van kernwapens mogelijk zou maken, een capaciteit die vandaag de dag door tientallen landen in de hele wereld in bezit is. In de cyclus van de exploitatie van uranium is er geen duidelijke scheidslijn tussen civiel en militair gebruik van splijtbaar materiaal. Om het Iraanse kernprogramma te blokkeren, is Israël vastbesloten om alle mogelijke middelen te gebruiken. De moord op vier Iraanse kernwetenschappers tussen 2010 en 2012 was hoogstwaarschijnlijk het werk van de Mossad.

De Israëlische nucleaire strijdkrachten zijn geïntegreerd in het elektronische systeem van de NAVO, in het kader van het "Individual Cooperation Programme" met Israël, een land dat geen lid is van de alliantie, maar een permanente missie heeft in het hoofdkwartier van de alliantie in Brussel. Volgens het plan dat werd getest tijdens de USA-Israël oefening Juniper Cobra 2018, zouden de Amerikaanse strijdkrachten via Europa aankomen (vooral vanuit de bases in Italië) om Israël te steunen in een oorlog tegen Iran [2], een oorlog die zou kunnen beginnen met een Israëlische aanval op Iraanse nucleaire sites, zoals die op de Iraanse site van Osiraq werd uitgevoerd. De Jerusalem Post [3] bevestigt dat Israël niet-nucleaire anti-bunkerbommen bezit, die vooral gebruikt kunnen worden met de F-35's, die de Iraanse nucleaire site in Fordow kunnen treffen. Maar Iran heeft, hoewel het geen kernwapens heeft, een militaire riposteercapaciteit, die Joegoslavië, Irak en Libië niet bezaten op het moment van de aanvallen van de VS en de NAVO. In dit geval zou Israël een kernwapen kunnen gebruiken door een kettingreactie op gang te brengen met onvoorspelbare gevolgen.

il manifesto, 7 January 2020

Nederlandse Vertaling: Martien

http://www.natoexit.it/en/home-en/

http://www.natoexit.it/

DECLARATIE VAN FLORENCE

VOOR EEN INTERNATIONAAL FRONT NAVO-EXIT

DANSK DEUTSCH ENGLISH ESPAÑOL  FRANÇAIS ITALIANO  NEDERLANDS

PORTUGUÊS ROMÎNA SLOVENSKÝ SVENSKA TÜRKÇE РУССКИЙ 

Manlio Dinucci

Geographer and geopolitical scientist. His latest books are Laboratorio di geografia, Zanichelli 2014 ; Diario di viaggio, Zanichelli 2017 ; L’arte della guerra / Annali della strategia Usa/Nato 1990-2016, Zambon 2016, Guerra Nucleare. Il Giorno Prima 2017; Diario di guerra Asterios Editores 2018, Premio internazionale per l'analisi geostrategica assegnato il 7 giugno 2019 dal Club dei giornalisti del Messico, A.C.

EN -- Manlio Dinucci -- What is the real nuclear threat in the Middle East?

What is the real nuclear threat in the Middle East?

by Manlio Dinucci

FRANÇAIS ITALIANO PORTUGUÊS ROMÎNA  SPANISH TÜRKÇE

« Iran is not respecting the nuclear agreements » (Il Tempo), « Iran withdraws from the nuclear agreements – a step towards the atomic bomb » (Corriere della Sera), « Iran is preparing atomic bombs – goodbye to the nuclear agreement » (Libero) . This is the way that almost all of the media have presented Iran's decision, after the assassination of General Soleimani ordered by President Trump, to no longer accept the limitations on the enrichment of uranium planned in 2015 by the 5+1Group (United States,  France, the United Kingdom, Russia, China, plus Germany).

So these organs of « information » are obviously in no doubt as to the source of the nuclear threat in the Middle East. They are forgetting that  it was President Trump, in 2018, who withdrew the USA from the agreement, which Israël had described as « the surrender of the West to the Axis of Evil guided by Iran ». They do not say a word about the fact that there is only one nuclear power in the Middle East – Israël - which is not submitted to any form of control because it does not adhere to the Non-Proliferation Treaty, which is, however, signed by Iran.

The Israëli arsenal, shielded by a dense cloak of secrecy and omertà, is estimated at between 80 and 400 nuclear warheads, plus sufficient plutonium to build hundreds of others. Israël certainly also produces  tritium, a radioactive gas with which it is building new generation nuclear weapons. Among these are mini-nukes and neutron bombs which, since they cause minimal radioactive contamination, would be more adapted to targets close to Israël. The Israëli nuclear warheads are ready for launching on ballistic missiles which, with the Jericho 3, have a range of 8 to 9,000 kilometres. Germany supplied Israël (in the form of a gift or for knock-down prices) with four Dolphin submarines modified for launching Popeye Turbo nuclear missiles, with a range of approximately 1,500 kilometres. Silent, and with the capacity to remain under water for a week, the Dolphins are cruising in the Eastern Mediterranean, the Red Sea and the Persian Gulf, ready on twenty-four hour alert for a nuclear attack.

The United States, which have already supplied Israël with more than  350 F-15 and F-16 fighter-bombers, are currently delivering at least 75 F-35 fighters, which also have both conventional and nuclear capacity. The first squadron of Israëli F-35's became operational in December 2017. Israël Aerospace Industries produce wing components which make the F-35's invisible to radar. With this technology, which will also  be applied to Italian F-35's, Israël is potentiating the attack capacities of its nuclear forces.

Israël, with 200 nuclear weapons permanently aimed at Iran, as was indicated by ex-US Secretary of State Colin Powell in 2015 [1], is determined to maintain its monopoly of the Bomb in the Middle East, by preventing Iran from developing a civil nuclear programme which might one day enable the construction of nuclear weapons, a capacity which is today possessed by dozens of countries throughout the world. In the cycle of the exploitation of uranium, there is no clear line between civil and military use of fissile material. In order to block the Iranian nuclear programme, Israël is determined to use whatever means it can. The assassination of four Iranian nuclear scientists between 2010 and  2012 was most probably the work of Mossad.

Israëli nuclear forces are integrated in NATO's electronic system, in the framework of the « Individual Cooperation Programme » with Israël, a country which is not a member of the Alliance, but has a permanent mission at the Alliance's headquarters in Brussels. According to the plan tested during the USA-Israël exercise Juniper Cobra 2018, US forces would arrive via Europe (especially from bases in Italy) to support Israël in a war against Iran [2], a war which could start with an Israëli attack on Iranian nuclear sites, like the one made on the Iranian site of Osiraq. The  Jerusalem Post [3] confirms that Israël possesses non-nuclear anti-bunker bombs, which can be used particularly with the F-35's, able to hit the Iranian nuclear site at Fordow. But Iran, although it has no nuclear weapons, has a military riposte capacity, which Yugoslavia, Iraq and Libya did not possess at the moment of the attacks by the USA and NATO. In this case, Israël could use a nuclear weapon by triggering a chain reaction causing unforeseeable results.

[1] « Israël : 200 armes nucléaires pointées sur l’Iran », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 15 mai 2018.

[2] « Sous l’emprise des USA et de l’Otan », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 13 mars 2018. Et « Droit de réponse de l’Otan, réplique de Manlio Dinucci et commentaire du Réseau Voltaire », 17 mars 2018.

[3] “Would Israel still need US bunker busters for attacking Iranian nukes ?”, Yonah Jeremy Bob, Jerusalem Post, January 3, 2020.

il manifesto, 07 January 2020

Translator: Pete Kimberley

http://www.natoexit.it/en/home-en/

http://www.natoexit.it/

DECLARATION OF FLORENCE

FOR AN INTERNATIONAL FRONT NATO EXIT
DANSK DEUTSCH ENGLISH ESPAÑOL  FRANÇAIS ITALIANO  NEDERLANDS
PORTUGUÊS ROMÎNA SLOVENSKÝ SVENSKA TÜRKÇE РУССКИЙ

Manlio Dinucci

Geographer and geopolitical scientist. His latest books are Laboratorio di geografia, Zanichelli 2014 ; Diario di viaggio, Zanichelli 2017 ; L’arte della guerra / Annali della strategia Usa/Nato 1990-2016, Zambon 2016, Guerra Nucleare. Il Giorno Prima 2017; Diario di guerra Asterios Editores 2018, Premio internazionale per l'analisi geostrategica assegnato il 7 giugno 2019 dal Club dei giornalisti del Messico, A.C.

TUR -- Manlio Dinucci -- Ortadoğu’daki gerçek nükleer tehdit nedir?

Ortadoğu’daki gerçek nükleer tehdit nedir?

yazan Manlio Dinucci

İran’ın General Kasım Süleymani’nin öldürülmesine misilleme olarak 5+1 (JCPoA) nükleer anlaşmasından çekildiğini açıklaması, ABD zaten daha önce anlaşmadan çekildiği için hiçbir şeyi değiştirmeyecektir. İsrail’in gerçek bir nükleer cephaneliğe sahip olması ve ABD birliklerinin Ortadoğu’dan geri çekilmesi durumunda bunu kullanma eğilimi çok daha kaygı vericidir.

VOLTAİRE İLETİŞİM AĞI | ROMA (İTALYA) | 11 OCAK 2020 

FRANÇAİS  İTALİANO  ESPAÑOL  PORTUGUÊS  ROMÂNĂ 

« İran nükleer anlaşmasına uymuyor » (İl Tempo), « İran nükleer anlaşmasından çekiliyor: atom bombasına doğru bir adım daha » (Corriere della Sera), « İran atom bombalarını hazırlıyor: nükleer anlaşmasına elveda » (Libero): General Kasım Süleymani’nin Başkan Trump’ın talimatıyla öldürülmesinden sonra İran’ın, 2015’te 5+1 grubuyla (ABD, Fransa, Birleşik Krallık, Rusya, Çin ve daha sonra Almanya) vardığı mutabakatla öngörülen uranyum zenginleştirilmesine ilişkin kısıtlamaları artık kabul etmeyeceği yönünde verdiği kararı tüm medya kuruluşları bu şekilde sundu.

RO -- Manlio Dinucci --Care este adevărata amenințare nucleară în Orientul Mijlociu?

Care este adevărata amenințare nucleară în Orientul Mijlociu?

de Manlio Dinucci

FRANÇAIS ITALIANO PORTUGUÊS ROMÎNA

«Iranul nu respectă acordurile nucleare» (Il Tempo), «Iranul se retrage din acordurile nucleare: un pas în directia bombei atomice» (Corriere della Sera), «Iranul pregătește bombe atomice: adio acordului nuclear» (Libero): este astfel prezentată aproape toata comunicarea presei, referitor deciziei Iranului - după asasinarea Generalului Soleimani, ordonată de Președintele Trump – de a nu mai accepta limitele privind îmbogățirea uraniului, stabilite prin acordul semnat în 2015 cu grupul 5 + 1, adică cei cinci membri permanenți ai Consiliului de Securitate al ONU (Statele Unite, Franța, Regatul Unit, Rusia, China) și Germania. Prin urmare, nu există nici o îndoială, potrivit acestor mijloace de divulgare a "informației", care este amenințarea nucleară în Orientul Mijlociu. Ei uită că a fost Președintele Trump, în 2018, cel care a facut ca SUA să se retragă din acordul definit de Israel ca "o predare a Occidentului, Axei Răului, condusă de Iran". Ei trec în tăcere faptul că există doar o singură putere nucleară în Orientul Mijlociu, Israelul, care nu este supus niciunui control, deoarece nu aderă la Tratatul de Ne-Proliferare, semnat de Iran.

Arsenalul israelian, înfășurat într-o pătură groasa de secret și tăcere, este estimat în 80-400 focoase nucleare, în afara de plutoniul suficient pentru a construi alte sute. Israelul, de asemenea produce, desigur, Tritiu, gazul radioactiv cu care fabrica arme nucleare de noua generație. Printre acestea, mini-bombe nucleare și bombe de neutroni care, provocând mai puțina contaminare radioactiva, ar fi cele mai adecvate împotriva obiectivelor nu prea departe de Israel. Focoasele nucleare israeliene, sunt gata pentru a fi lansate pe rachete balistice care, cu Jerico 3, ating de la 8 la 9 mii de km în raza de acoperire. Germania a oferit Israelului (sub forma unui cadou sau a prețurilor promoționale) patru submarine Dolphin, modificate pentru lansarea de rachete nucleare Popeye Turbo, cu o raza de aproximativ 1.500 km. Tacute si capabile sa ramîna submerse timp de o săptămână, traversează Mediterana Orientala, Marea Roșie și Golful Persic, gata 24 pe 24 de ore, pentru atacul nuclear.

Statele Unite, care au furnizat deja, mai mult de 350 de avioane de vânătoare-bombardiere F-16 și F-15 Israelului, le furnizeaza în prezent, cel puțin 75 de avioane de vânătoare F-35, de asemenea, cu dubla capacitate nucleara și convenționala. O prima livrare de F-35 israeliene a intrat în funcțiune în Decembrie 2017. Israel Aerospace Industries produce componente de aripi, care fac F-35 invizibil radarelor. Datorită acestei tehnologii, care de asemenea va fi aplicată în F-35 italiene, Israelul detine puterea capacitatii de atac a forțelor sale nucleare.

Israelul - care are îndreptate împotriva Iranului 200 de arme nucleare, asa cum a specificat fostul Secretar de Stat al SUA, Colin Powell, în 2015 - este determinat să mențină monopolul Bombei în Orientul Mijlociu, împiedicând Iranul să dezvolte un program nuclear civil, care ar putea într-o zi să-i permită fabricarea armelor nucleare, o capacitate care este acum deținută în lume de zeci de țări. În ciclul de utilizare al uraniului, nu există o linie de separare clară, între utilizarea civilă și utilizarea militară a materialului fisionabil. Pentru a bloca programul nuclear iranian, Israelul este hotărât să folosească toate mijloacele. Asasinatul celor patru oameni de stiinta nucleari iranieni între 2010 și 2012 este, probabil, opera Mossadului.

Forțele nucleare israeliene sunt integrate în sistemul electronic al NATO, ca parte a “Programului de Cooperare Individuala" cu Israelul, o țară care, deși nu este membră a Alianței, are o misiune permanentă la sediul NATO de la Bruxelles. Conform planului testat în exercițiul SUA-Israel Juniper Cobra 2018, forțele SUA și forțele NATO ar veni din Europa (în special de la bazele din Italia), pentru a sprijini Israelul într-un război împotriva Iranului. Ar putea începe cu un atac israelian asupra unor instalații nucleare iraniene, cum a fost ceea ce s-a desfășurat în 1981, împotriva reactorului irakian din Osiraq. Gerusalem Post (3 Ianuarie) confirmă că Israelul are bombe anti-buncăr non-nucleare, mai ales utilizabile cu F-35, capabile să atingă instalația nucleară subterană din Fordow. Iranul, cu toate acestea, cu toate că este liber de arme nucleare, are o capacitate de răspuns militar pe care Iugoslavia, Irak sau Libia nu o aveau în momentul atacului SUA/NATO. În acest caz, Israelul ar putea folosi o armă nucleară punînd în mișcare o reacție în lanț, de consecințe imprevizibile.

il manifesto, 7 ianuarie 2020 

Traducere: Light Journalist